Yaşadıklarımdan Dökülen Kırıntılarım

Açılmadığım derya kalmadı bu hayatta

Vazgeçtiğim onca şey,hiçe saydıklarım,çıkmaz sokaklarım

Yok olduğumu,yalnız olduğumu hissettiğim zamanlar

Geldi ve geçiyor sanki erken yaşadım ben acıları

Anlattığım tek dosttum,kağıdım ve kalemim

Anlamaz kimse beni,sadece dökerim sızıntılarımı kağıda

Sonra okurum satır satır bitmeyen feryatlarımı

Nasıl olur derim bu koca kasırgayı,kopan fırtınayı kimse görmez

Zaman zaman çok şey düşünür, hayale dalarım

Sanki bir uçurum kenarındayım ha düştüm,ha düşeceğim

Bir ayağım boşlukta,tek ayakla yürüyorum sonu olmayan dünyada

Acıların tükettiği bir mutluluk arayışı içinde sürükleniyorum işte

Haykırışlarım olduğunu söylemiş miydim?Susuyorum..

Haykırsam neye yarar ki, gözü görmez,kulağı duymaz insanlar

Şimdi niye yaşıyorum,isyan mı ediyorum ?Hayır..hayır etmemeliyim

Ben yetinmeliyim,ben acılarla da olsun yaşamayı bilmeliyim

İçimde kocaman bir boşluk,nereye baksam küçük bir çocuk

Yaşatmadılar,yaşayamadım hep kuytu köşe kaçtım..ağladım

Duyan olmadı sesimi,silen olmadı gözlerimi,tutan olmadı ellerimi

Ağlama küçüğüm diyen olmadı işte.. Olmadı...!

Şimdi soruyorum..Tutabilir miyim göz yaşlarımı,engel olabilir miyim

Onca çığlık varken içimde yaşayabilir miyim.

Yaşıyorum....Nasıl mı?Her günü yaşayarak ölüyorum ben

Umudu hep bekliyorum,benim güneşim olacak mı diye..

Sokaklar boş sanki onca kalabalığın içinde kaybediyorum kendimi

Sadece deniz dalgası,rüzgar uğultusu kulaklarımda

Birde küçük çocuk koşuyor, aradığı ne bilmiyorum ama hala koşuyor

Ayak sesleri yüreğime bir tetik oluyor, vurdukça sızlıyor bedenim

Geceler yalnızlığımla buluştuğu zaman vazgeçilmez oluyorum

Ahh birde karanlıktan korkmasam gece ve yalnızlığım hep benimle kalsa

Hani bir yol vardır önünüzde aydınlık yada karanlık seçmelisiniz birini

İşte yolun ortasındayım ama ne karanlığı nede aydınlığı görebiliyorum

Unutkanlığım zaman zaman tetikliyor beni,hatırladığımda üzülüyorum

Şimdi ne yaşadı diyorsunuz belki,,Bu kadar isyan niye

Sormayın anlatamam,biraz geç olmadı mı dinlemek için

Bitmişliğime üzülmeyin sizlerin eseri,hayatın esiriyim

Bugün anlatıyorum dostuma,yine döküyorum kırıntılarımı

Belki yarın okurum.. Teselllimi kendim de ararım,yeterim ben kendime

Kimse acımasın bana,üzülmesin kıyamam ki kimseye

Anlarım karşımdaki iki çift göz yaşının sebebini,ama ağlamasın gözler

Tutunuyorum kırılmış bir ağaç dalına,yakında kopacak,düşeceğim

Kırılacak tüm bedenim ama ben hissetmeyeceğim

Ağlamaksı bakışlarımla çektiklerimin yanında bu acımı diyeceğim

Utanacaksınız,eğeceksiniz başınızı belki,canınız yanacak keşke diyeceksiniz?

Ben çok keşkeler dedim..Ah duyan olsa sesimi,saran olsa hüznümü

Olmadı işte..Yazıyorum bugün yine kırılan umutlarımla,kırılan kalbimle

Yazarı içimdeki umudu kalmayan çocuk,beklediği sevgi

Şimdi düşünüyorum da İyi ki hep yalnız kalmışım yoksa nasıl anlardım değeri..!

.

.

.

.

.

.................................................Not: 1 seneye yaklaşık oldu yazmıştım.İmla hatalarını düzeltip tekrar hayata geçirdim.