Yasak Aşıkların Katli Ve Simurg

Kara melekler

Topladı tüm yasak aşıkları

En büyük günahlar meydanına

Kara taşlarla taşladılar yüreklerini

Simsiyah derin yaralar açtılar acımasızca

Son bir umutla Romeo

Yaktı elindeki altın tüyü

Ve çağırdı Simurg'u

Gel bilgi ağacında tüneyen

İyilik kuşu kurtar aşıkları

Heyhat!

Gelmedi Simurg

Çünkü henüz ölmüştü daha

Biraz zaman vardı

Küllerinden yeniden doğmasına

Önce kadınlar öldü bir bir

Sonra Romeo uzandı

Gülümser gibi yatan Jülyet'in yanına

Sarıldı sıkıca

Son bir kez

Onun incecek vucuduna

Sonra diğerleri de öldüler

Düştüler sevdikleri kadınların yanına

Ve karabasanlı gecede

Kayboldu kara melekler

Aşıkların cesetleri kaldı meydanda

Vücutları uyuyor gibiydi

Kalpleri paramparça