Yasaktın Sen Bana

Yasaktın sen bana,

Girmemem gereken kapıların ardında saklıydın.

Kalbin gibi mesela,

Bir arkadaşa bakıpta çıkamazdım..

Gözlerinin sahibi vardı, ellerinin de..

Ellerini bir kere olsun tutamadım;

Hissedemedim hiç sıcaklığını,

Hissedemedim asla yumuşaklığını..

Sadece gözlerine bakabildim birkaç saniye.

Günahsa günah dedim ulan!

Zaten yandım bir kere cehennem ikliminde..

Bu yüzden

Yanaklarım kızardı önce,

Utandım..

Aşka geç kalmak,

Ayrılıkta gidenin arkasından kalmaktan daha zormuş,

Anladım..

Kırıldım işte..

Duyun sesi çıkmasa da kırılışını kalbimin

Ya da kalemimin

Çıkan çıt sesiyle..

Kalp kırılsa da yaşıyor insan,

Kalem kırılsa da yazıyor..

Yazdıkça acıtıyor ama canı,

Yazdıkça deşiyor kabuk bağlı olsa da yarayı

Ve kanatıyor

Kan akıyor sonra..

Kırmızı..

Dudaklarına yakıştığı kadar

Yakışmadı hiç yaralarıma..

'Öp de geçsin' bile diyemedim,

Yasaktın sen bana..