Yaşam Güncesi...

Beden!!!

Gördüğü suretten utanır gözleri

Ne yana dönse pişmanlık sarar çevresini...

Kır çiçekleri toplar düşleri

Sonsuz bir huzur karşılar

Yorgun bedenini...

Huzur !!!

Çoktandır unutulmuş...

Yalan dokumunda her yeni güne

Vebalı birkaç gövde

Ve birkaç duygu

Astarsız onca korku

İlaç olur ayaz yemiş güncede...

Yanılgı !!!

Kaç tuzak daha var görünmeyen

Kaç mayın serili izbesinde günahlar

Gökyüzü maviden nasıl utanır

Nasıl sıkılır bulutlar...

Dağlar nasıl saklanır yollarından

Asıl 'nasıl" sorgulanır

Cevaplar hasıl...

Yalan !!!

Koca güne nasıl sığar...

Tırnak aralarında besler kendini

Usunda zikreder sevdanın...

Ürkek bahçelerin suladığı

Bir gözyaşı olur sinede...

Akar zehri katran düşlere

Aldanmadan

Karalar bağlamadan

Güle oynaya yılan

Ölüm yok mu sahiden...

Umut !!!

Özleme, aşka dair

Vuslata güne dair

Sendeler düşünceler

Dizginleri üryan kelimelerin

Sığınağında güvercin kanadında

Soluksuz çırpınışlar,

Ve özgür kalma telaşı...

Ne zaman aşk dese kalem

Kelamı eksik kalır yüreğin...

İnsan !!!

Kaç tümcenin yitikliğinde arar aşkı

Kaç gazelde yosun tutar kıyılar

Kaç el musalla olur acısına

Kaç yürek helâllık sunar

Kaç yangında kalır bilmeden

Kaç ömre sığar aşk diye inlerken

Dünyaya sığmayıp

Toprağa sığan...

Yaşam !!!

Var mıdır yaşlanmadan yaşayan

Umudunu gün ötesi taşıyan..

Ölüme eş bir pişmanlık

Kaybetme kaygısı taşıyan tek varlık...

Yarının kucağında bir belirsizlik

Dünü sızılı bir iç çekiş...

Ölüm !!!

Yaşamın kıyısında beslenen

Dalgın bir seher

Huzursuz bir rüzgâr

Yanılgılar yumağı

Yalanla yıllanan bir şarap

Umut adanan bir düş

Bağrında ateştir nemrutun

Zılgıtları öğüten...

Ölüm son durağı yaşamın

Ferisizliği gözlerin...