Yaşam Kafesi

Herkes kendini bir adım önde sanır,

Yaşam denilen bu daracık kafeste.

Geriye sadece pişmanlıklar kalır,

Çekeceğiz, ne yazılmışsa kaderde.

Gözyaşlarında gizlenir acı çığlıklar.

Çocuk oyuncağı olur kalp kırmalar.

Tükenmiştir haksızlığa karşı isyanlar.

Gün ışığına çıkmıştır insafsızca duygular.

Yinede bir umut saklıdır, gizli kalmış bir yerde.

Karamsarlık çare değil, yol alınmaz ileriye.

Zamana bırak duygularını, savrulsun geleceğe.

Duygulara ket vurulmaz, dönüp bakma geriye.