Yaşama Kanat Çirpmak

Bir kuş havalanır sazlıkların arasından

Yüreği hoplatırcasına kanat sesleriyle

Özgürlüğe kanat çırpar tüm gücüyle

Yaşama isteği içgüdüsüyle

Gözünü kırpmadan yükselmeye çalışır

Serseri kurşunun yetişemeyeceği yere

Kalbi hızlıca atar yaşama çabası ile

Kurtulur o an arkasında bıraktığı bir tüyle

Onun gibi kaçan hemcinslerine katılır

Süzülür havada yeni yaşanacak bir diyara

Düşer çileli ve tehlikeli yolculuğa

Onu bekleyen bindir tuzağa

Bir dağın zirvesini aşması gerekir

Bir denizi, bir kıtayı...

Durmadan, usanmadan

Aç, yorgun, susuz bu yaşam yolunda

Bir poyraz çıkar yada bir karayel

Onları aşsa bir kartal diker gözünü

Yada bir atmaca veya başka bir yırtıcı

Yaşama çabası içinde süzülen bu kuşun karşısına

Bunları da aştı diyelim

Yaşayabileceği, neslini devam ettirebileceği

Bir yer bulur mu acaba

Doğal yaşamını devam ettirebileceği

İnsanoğlu zengin olma hırsıyla

Gölleri kurutup, ormanları yıkıp

Tarla yapmadı mı kendine

Bu zorlukla gelen kuşu hatırlayacak mı acaba?