Yaşama Meğil

çelimsiz adım sesleri kısık

anladım, kalmaya meğilli

göremedim cinayeti

gözlerimde ilahi örtü vardı

tanrı örttü güneşi

mum ışığına aldandım

cebim delikmiş

yüküm ondan hafiflemiş

kendimden sakındıklarım

birer birer düşüvermiş

topuk boyu şeytanlar

çöpten siyah ordular

ellerinde heybeleri

çaldılar tüm ganimeti

elleri destekliyor heybeyi

bir damla yüreği

çöp etti her biri

tanrının elini hissettim

bileğinde asılı zaman

karanlık kafese kilitli

kaçtım, gözlerim bağlı

beni işaret ettiğini

göremedim, gözlerim bağlı

adım seslerim çoğaldı

göremedim uçurumu

yetim kalabalık sessizliği

ben yaşama meğilli