Yaşama Yakışıyorsun...

Ellerin hayata uzanıyor biliyorum.

Masallar dolusu zarfları kucaklıyorsun.

Rengarenk sabahların selanlıyor güneşi,

Eskimeyenler misali,eskimeden susuyorsun.

Dertlerini asmışsın bir bir darağacına,

Omzunda,olmaza yürüyen yükler taşıyorsun.

Gökyüzüne bakarken kanma yıldızların ışığına,

Ayağın çamura basınca bir garip oluyorsun.

Nedensiz yağmurlara karışıp gidiyor gözyaşların,

Yüzünde tanıdık kırgınlıkları gizliyorsun.

İççekişlerinde boğulup,kayboluyor hüznün,

Geçince aynanın karşısına,sen bile kendine gülüyorsun.

İçinde büyüyen bir heyecandır yaşamak,

Tükenmesin hevesin,çünkü sen yaşama yakışıyorsun...