Yaşamak
yaşamak,
direnmek belki
belki vazgeçmek şafağın uçkuruna asılıp
öldürmek alın çatısından vurup mayıs'ı
gün sayıp
unutmak sonra
ezberlerini silip hayalin
oportünist tuzaklar kurmak ay ışığına
ve çalıp gecenin rengini
yudumlamak
hüzzam maskeleri düşürünce
kıçı kırık suratlardan
tükürmek geçmişin tüm küfürlerini savurup lodosa
yaşamak
gitmek belki
çirkefin tam ortasına salıp şehri
belki yağmurları bitirmek
arınıp dudakların çamurundan
son zerreyi saklayıp avuçlarına
gizli bir cennetin
göğüs çatalına saklanmak
ve düşürüp omuzlarında çerçöp ne varsa
solunmak
belki yaşamak
küçük bir nefes molasında
terleri soğuyunca iradenin
koşmak yeniden
yaşamak
koşmak belki
gölgelerine basmadan
ve
kirlenmeden yeniden
başka bir maviye sığınmak...
'' yaşamak,
direnmek belki, tüm gürültülere sağırlaşınca ''