Yaşamak İçin Ölmek Gerek

Bak,

Kırıldı yine umutlarım,

Mutluluğa kurduğum saatim çoktan,

Bozulmuştu.

Şimdi çatlamaya yüz tutmuş yüreğim

Ağustos akşamlarında,

Ve kekremsi yaş dökülür gözlerimden

Ve ben hiç bu kadar aç kalmamıştım

Mutluluğa.

Sen hiç Ağustosta üşüdün mü?

Sen hiç sahil boylarında yalnızlığınla bekledin mi?

Umutsuz gelen sabahı.

Şimdi daralan çember içindeyim

Her yanımı sarmış tüm kanunsuzluklar

Ve yeni tabanca almış bir polis

Yaklaşmakta korkak ve titrek adımlarla.

Daha kaç gün sığınacağım

Senden kalan yarıma

Gel son ver artık içimdeki yangına

Sen şimdi yoksun ya

Diyorum ki kendi kendime

Mademki yokluğa, acıya, ve aşka hüküm

Giydi bu yürek

O zaman yaşamak için ölmek gerek...