Yaşamak İçin Yaşıyorum
Kendimi sürekli tatmin ettim
Her şeyi tükettim
Ne yaptıysam olmadı
Şimdilerde sadece
Nefes almak için yaşıyorum...
Bir karmaşanın içinde yaşıyoruz
Mutlaka düşüyoruz
Bir dal tutuyor bizi
Her seferinde
Ölümle yaşam arasında kalıyoruz
Kaçıyoruz ya da
Sığınıyoruz
Düşüncelerimizi öldürüyoruz
Kadınlarımızı kınıyoruz
Kadınlar bizi öpüyor
Kıskanıyoruz
Kadınlarımız ölüyor
Kaybediyoruz
Sürekli bir karmaşa
Sürekli bir aldanış
Doğru ya da yanlış yok
Bu dünyada
Sürekli boşluktayız
Her şey günahkar takılıyor
Ağaçlar, insanlar, yıldızlar...
Sus diyorum, yeter !
Sessizliğin sessiz sesini dinliyorum
Yine bir düşünce sokuluyor koynuma
Ama artık düşünmek bile istemiyorum...
Çünkü çok geçmeden anladım
Boş bir dünyanın boşluklarında gezinen,
Sıradan işçileriyiz Tanrı ' nın
Hayatın anlamsız anlamını yitiriyorum
İşte bu yüzden
Şimdilerde sadece
Yaşamak için yaşıyorum...