Yaşamaya Geç Kalmışız

İstila edilecek

bir yürek kalmadı bende

en sevdiğim aşk

isyan hareketine çıkmış,

yüreğimdeki ayaklanmayı

bastıramaz oldum,

yanıp tutuşturulmuş kalbim

gecelerime duman olmuş

öylece devrilmişim alevler içerisine,

tenime taarruz edildi

yine yenik bir aşkın ateşkesindeyim...

O gözlerdeki

hayal kırıklıklarını

görebiliyorum aynalarda...

yaşayamamak ölmek değil

ama yaşayamamak yaşamak da değil...

hayatın kesik damarında

yine aynı kadın çıkar karşına

belki evli-çocuklu

belki bir orospu

sevmişsin ne olduğu fark eder mi?

sadece zaman

senin yüzüne birkaç çizgi çekmiş

oysa ki yürek hep aynı...

Yaşamaya geç kalmışız,

en sevdiğin kadın

boş bir kalple gelecekti sana,

söz vermişti...

oysa ki o da

unutamadı bir öncekini...

yaşamak eski bir hikaye,

hayatın geceleri çocuklara

masal diye anlatılsa,

düşünemiyorum o çocukların

istikbalini...

'Ben ne boktan bir şairim

aşkı neden yazmaya çalışıyorum ki;

bir militanın eylemleri gibi

kamera kaydına alınırken,

boğazımda bir bıçakla

dururken yalnızlık...'