Yaşamın En Parlak Rengidir Onur

Ne zaman yüreğimden bir ıslık sesi alsam

Bir garip çekim başlar içimde zamana ayarlı.

Ne zaman göğe küsen kara bulut başıma konsa

Kısmetim açılmış gibi elimde doğar bir dilim ay!

Ne zaman yanımdan sarı bir gölge geçse

Eller sarılır tetiğe, yer yerinden oynar!

Ne zaman yoklasa usumu istemediklerim

Başımda ip atlar korkularım!..

Dayanamıyorum;

Gülüm dikeninden uzak, bir kıymıkla canım yanıyor!

Bu ömrün enkazında belim bükülüyor,

Özgürlüğüm tahtından düşmüş,

Kendine yeni bir yer arıyor!..

Söndürün dostlarım; söndürün,

Kül atılmış ocağımda kanayan közlerimi söndürün...

Dalgaların pasıyla yıkanmış bu yalancı hayat...

Onu da söndürün!..

Ne onurlu bir yaşamdır ki,

Hala kendi yağıyla kavruluyor!..

21 Nisan 2010/ANKARA