Yaşamın Özüdür Şiir

Güneş ,

Şiir yazarak doğar .

Gece örtmez gökyüzünü .

Dizeler , dizilişidir yıldızların .

Nereye vursa ,

Şiirdir şavkı ayın .

Kâinatın harflerini

Döktüğünde bulutlar ;

Toprak ,

Buram buram şiir kokar .

Yavrusunu yitiren ana ,

Anasını arayan yavrudur .

Düşer akkorun ortasına ,

Yanar kavrulur .

Gülün kokusu , yaprağı ,

Kuşların kanatlarıdır .

Zehrini sakınır da arı ,

Petekleri şiir doldurur .

Kuğunun süzülüşüdür .

Turnalarla salınan selam .

Gözleridir ceylanın ,

Vurulur cümle âlem .

Kaş gerilir yay gibi ,

Şiirle atar oklarını kirpikler .

Yanık yürekler yazar da

Çatlamış dudaklar söyler .

"Ölüm,Allah'ın emri"dir ,

Ayrılıktır sitemi .

Dizleri kavuşturunca dizeler ,

Mest eder gönülleri .

Durmak bilmez , devinir .

Otuzudur Şubatın .

Mevsimlerin beşincisi ,

On üçüncüsüdür ayın .

Aş , iş , emektir .

Onurlu alın teridir .

İsyandır haksızlığa .

Vatan toprağını sulayan kandır .

Hiç durmadan esen rüzgardır bayrağa .

Neyleyim imgeleri , betimlemeleri ?

Düşünse ,

"Tüyü bitmemiş yetimleri" ,

Utanır siyasetçi ,

Kahrolur yönetici .

Gizemli duyargalarla algılar şair .

İnsanın tözü ,

Yaşamın özüdür şiir .