Yaşanıldı

Tip yok

içime dönük bir tekzip

suratsız

döndükçe kargalar üzerimde

leşleştiğim anlaşılıyor

bataktayım

saplanmışım

tutunmak zor geliyor ellerine

çamur da olsa

gömüyorum kafamı

ve gömülüyorum sorunlar toprağına

kupkuru bir beden

ve gözleri açık giden bir ten

kefenleri sarıp hücrelerine

narkozu çekti can kalbine

doğduğu yere

ve ölümüyle bütünleşeceği yere

yabancıya değil

sadece toprağa...

Tipsiz !

kimliğini ne zaman kaybettin

ilan ver gazetelere

bir aracı kuruma danış

ilan astır şehrinin sokaklarına

bulursun belki

gözler ötesine havalanan uçurtma gençliğini

ipinden tutuyor sandığın

oysaki çok uzakta

ve yüksekte yaşadığın

seyrüsefer bir yaşantı

yargısız infaz!

hadi bitsin bu da

ciltlemek sana düşmez

pamuk prenses de olacak değilsin ya

tip de olmasın

sadece son bir söz

gülümseme düşsün geçmişten bu yana

intihar değil ha

sadece not düşsün

yaşanıldı...