Yaşar mıydım Ölümü Düşünerek Hayatın Yirmisinde

Yıllar sonra geldim hüzün kokan bu şehre

Bana mezar olan benden hep bir şeyler çalsa da kıyamadım gene

İçimdeki hasreti körükledim yangınları yaktım mahşer yerinde

Düşlerimi sahillere umutlarımı cennete yarım kalan hayatımı sana bağışladım sessizce

Önce seni sonra kendimi düşündüm

Umutsuzluk diz boyu oldu çaresizlik hüküm sürdü gönlümde

Neden bendim yenilen neden ben eksildim hayatın içinden

Kendimi martılarla bir tuttum ama yine de özgür değildim ben

Şimdi uzaktan bakıyorum geçmişime

Bir perde çektim hayatımın orta yerine

Yaralarımı sardım seninle aşkı tanıdım enkazların içinde

Tek düşündüğüm yine olsa yine yaşar mıydım ölümü düşünerek hayatın yirmisinde