Yaşıyor muyum

Zamanın artıklarını kusuyorum

Kederleri biriktirdiğim ruhumu azad ediyorum

Belki de salt kederlerimle yaşıyorum

Yaşıyor muyum ? bilemiyorum

Yazmaya dahi üşeniyorum

Bahar gibi soluyor, tükeniyorum

Bir cümle dilimde dönüveriyor

“Hiçliğin içinde savruluyorum”