Yavan Kaldım Şu Rüveyda Sevdamda

Şimdi senindir meydan

benim içimde küflensin

içine düştüğüm zindan...

ellerimde yılgınlıklarım

suskunluklarım

başı bozuk satırlarım

ellerimde

son geceden kalma kâbuslarım

!

ardımda diz boyu

sana uyanışlarım

ardımda pişmanlıklarım

ahlarım

aldanışlarım

yavan kalışlarım...

Şimdi senindir meydan

benim ömrümden gitmesin

sana yalan gelen bu rüveyda sevdam...

alnımda yazgımın sen çizgisi

bağrımda ağıtlarımın o yorgun sesi

ayaklarımda adımlarımın sen gidişi

!

günlerdir susuyorum yâr

kendime öfkeleri kusuyorum

unutuyorum herşeyi

unutamıyorum

atamıyorum içimden

bir seni

bir de meftun olduğum gözlerini

...

(bana düş yorgunu bir zamanı bırak belki aklanırım / bu kara sevda nasılsa sana uzak ben yine gözlerine saklanırım!)

?:?:?