Yaza Veda

Koptu zaman izdüşümü anılardan

Uzun kış tünellerinin

gölgesi düştü hüzün bahçelerine

Sustu renkler soyundu sesinden

Soyundu yapraklar

Kaygan bir saten gibi bedenlerinden

Kırık bir ses oldu zaman

İri bir damla

Yaşamın ezgisi gizlendi dudaklarımın kıvrımına

Sessiz hüzünler paylaşıldı kadehlerde

Gözden göze kilitlendi anılar

Boşlukta uçuştu sözcükler

Yaza veda akşamında bir yerlerde.