Yazgımdan Sarkanlar

Dönüp de bakar mısın yazgımdan sarkanlara

Bir de ahkâm kesiyor yoluma çıkan felek

Dönüş çanı çalarken mühleti dolanlara

Zengin fakir demiyor un ufak eden elek

Kahrı gövdeden ağır tecelliye doğmuşum

Yağmurundan kaçarken dolusunda ıslandım

Pembe düşe yatarken kâbusları boğmuşum

Kör şansın gömleğine düğmelenip paslandım

Salıncaklar kurmuşum içimdeki çocuğa

Nen çalıp uyutmuşum zılgıt yemesin diye

Zahmetle belemişim zaman denen kucağa

Umutla avutmuşum yarınlar senin diye

Sabır dileyip sustum sıktım dilim dişimi

Döküldü kalanlarda kuru bir damak kaldı

Sevda çıksa yoluma hüzün sardı peşimi

BOZOK KIZ sevmesin mi? Ölüme ramak kaldı