Yazmak Diyorum Azizem

Kapanan yaralardan yazmak

Hep bir acıyı doğurur güne

Biraz senden içeri

Biraz benden gideli

Saki bir aşk ile değil azizem

Sufi bir özlemle sevmeli

Ana sütüne memleket katılalı

Sen bir vatan parçasıydın ebeden

Ben oluk oluk vaveylaydım çok ötelerden

İkimiz bir şairin deyişinde noktalandık bilmeden

Neydi o dizeler

" Korkar olduk artık 'seviyorum ' demeye..

Kimi sahiden değiyor sevmeye,

Kimi ise pişman ediyor insanı sevdiğine. "

Yazmanın tuzuna banılalı yıllar oldu

Daha çocuktum o zamanlar

Komşu kızıydı ilk öptüğüm

Bizim sümüklü Fatma ise ilk sarıldığım

Gerçek sevmeye liseli yıllarımda rastladım

Gülüşü dedim , işten ondan sonra başladım ; yazdım

Yazmak diyorum azizem

Bazen okul sıralarına

Bazen ilan yapıştırılmış duvarlara

Bazen de sevdam dediğim o güzelin sol yanına

Şair olamadık daha

Niye diye soracaksın şimdi baş ütülercesine

Ben onu şiir bildim cana , canana

O bende ben olmadıkça

Şair olamam hiçbir zaman

Uzun lafın telgrafı azizem

Ve bu şiirin iki dizesi onu anlatır aslında

Onu söyler durur durmadan