Yazmasam Çıldırırdım

Yazmasam çıldırırdım belki,

Ömre Bedel o geceyi,

Birgün yirmi dört saat amma,

Bir yılda bağladı Sanki, Cumayla Perşembeyi.

Bir gece, iki hece,

Ama sabahı görebilene,

Bir gece, saat birde, yanan mermiler

Nispet sanki kara geceye,

Ateşten yağan yağmur altında,

Bir avuç emanet can saklandı,

Mor menekşeli bir kayaya,

Ya da utangaç bir elvedaya.........

Canım sıkıldı, terledim ve de,

Telsizler de büründü sessizliğe,

Nereye gider bu kadar insan,

Bu dağda taşta ve saat birde......

Dünya sırf bana kalmadı ya,

Daha önce de yalnız kaldım,

Gocunmazdım ya, Bu an bambaşkaydı,

Hayat Bambaşka.........

Bu kadar kahpelik,

Yüzlerce pislik,

Mermilerle yağmakta,

Benim dağlarımda, benim kafama.....

Ellerim çok yorgun, ayaklarımda,

Ve kocaman ömrüm, bir çeliğin ucunda,

Elele tutuşmuş çocukluk ve gençlik,

Gözlerimin ucunda oynaşmakta......

O En sevdiğim insan,

Gel diye fısıldıyor kulağıma,

Bir damla suya, hiç bu kadar susamadım,

Dedim ya yazmazsam çıldırırdım...............

Merak ederdim Hep,

İnsan ne düşünür bu anlarda,

Çok iyi görüyorum artık,

Hem de bu loş karanlıkta.....

Saatler ağır dönüyor sadece,

Ama hayat öyle değil,

Bir ses yalvarıyor içimde,

Eğil, aman ha eğil..

Üçer beşer gidiyor dostlar,

Bakmadan hiç arkalarına,

Ama bu piçler geçemiyecek burdan,

Geçemeyecek ben ölsem, de kalsam da......

Gökyüzü aydın, gözüm değil,

Bu ateşten yağmur altında,

Cevap geldimi acaba,

Yazdığım son mektuplara.............

Birileri beni düşünüyor mu acaba,

Uykunun bu en tatlı anında,

Birileri bizi düşünüyor mu,

Destek gelir birazdan mutlaka......

Ateş yiyen adamlar bilirim ben,

Ateşin tadı acı mı acaba?

Bitmek üzere mermiler,

Bitmek üzere hayat,

Yok,yok hiç bu kadar çaresiz kalmamıştım,

Dedim ya yazmasam çıldırırdım............

Ey yıldız ya yol göster bana,

Ya da çekil üstümden,

Güneş çıksın ortaya,

Köprüyü geçerken düşermiyim,

Varabilirmiyim acaba, karşı kıyıya? .......

İnsanın boğazına çökermiş,

Hasretler, ukdeler, pişmanlıklar da,

Yok olmaz şimdi, daha vakit var,

İkiye kırılmış su sigaraya.....

Gökyüzü bir hoş oldu,

Bir ince yel gezinmekte suratımda,

Şimdi atsam silahı,

Bir şiir döşensem nazlı sabaha...

Demli bir çay olsa sıcacık,

Yanında da iki poğaça,

Seyrederek karşı kıyıyı,

İçimi doldursam bir sonsuz hazla......

Bu piç sürüsü,

Ne zaman kuruyacak acaba,

Kaçmaya çalışırlar birazdan,

Güneş düşerken kafalarına.

Herşey iyi olacak,

Rüzgardan kanadım, güneşten tacım,

Ellerim kan dolmuş ne gam,

Bir de sızlamasa şu acım......

Dedim ya yazmasam çıldırırdım,

Bilirim öldürmeyen herşey,

Kuvvetlendirir insanı,

Ama bilemiyor insan işte,

Güneş doğsa da sabah olacak mı?

Bunu da unuturum belki,

Belki de kocaman bir hayatı,

İnsanım ben, Alnıma yazılanı yaşarım,

Ama insanım da nihayet, yazmazsam çıldırırdım..

Bir Kapı açılır aldığın her nefeste,

Anlıyorsun biran, herşey boş,

Kin de, nefrette,

Önünde iki kapı,

Biri fani, ötekiyse ebedi hayatım,

Biri açıksa, diğeri Kapalı anladım,

Faninin biriyim ama, yazmazsam çıldırırdım.

Hakkari 1997