Yedi Çeşit İklim Kıpırtıları

-Öğrenmek için,

Sonsuzluğun ateş çemberinde adımı sormuşsun-

Rüzgarların uğultusunun duyulduğu yerde

Mavi ve yeşil iklim düşermiş gözlerine

Uzaklara gidermiş masalların dili

Saklı bir hüzün kaplarmış içini

Bu yerde kendini sorgularken

Beni bulurmuşsun

Seni arasan da mış'lı geçmiş zamanlarda

Saklandığı için, bulamazmışsın

-Aylar geçermiş düşünürken-

Ve

Ağustos bittiği için eylülün içinde

Serçe kıpırtıları oluşurmuş

Mor salkımlarda bıraktığın beyazlık

Hercai bir çiçeğin tomurcuğunda açarmış

Öfkeli şiirin caddelerinde kalırmış gölgelerin

Tebessümün

Ayçiçeklerini karanfil ardına bırakırmış

Seni düşlediğinde zaman

Adını yıldızlara anarmış

Saçlarına dolanırmış suya düşen pervaneleri

Yediveren goncaların bağrında

Denizine ışık süzülürmüş

Öykünün yüreği çoşar, umutlarını kırmızıya bağlarmış

Sonsuzluğu görürmüş kalbine baktığında

Bir serinlik,

Ilık ılık gökyüzü kokarmış etraf

Sen sefarat bir yağmur olurmuşsun

-Pastoral bir tablo, beni susarmış bağırarak-

Sanki hiç görmediğim bir rüyayken

Varlığın

İsmini anmadığım bir gecede

Dudaklarıma konarmış yokluğun

Beyaz martılar ile

Duvarlarımda sancılı gibi asılı duran

Şehrin

Beni yalnızlığına itermiş gözyaşlarıyla

Ah benim

Yağmura bakan gözlerim inat

Avuçlarımda tuttuğun sevgi acırmış sokaklarıma

Esmek için kuzeyine bir roman

İlk mevsim sabahlarında açarmış bir gül

Yedi çeşit iklim kıpırtılarında

Büyürmüş adam kendi masalının kahramanıyla

-Bir üşürmüş, bir ısınırmış d/okunurken akşamlarına-

Öyle ki

Benim masalım sendin/ mırıldandığım

Ben öğrendim...

Adını anmak

Huzurla uyumama neden olurmuş

Şimdi uzun uzun uyuyorum/ özlediğim

İyi geceler/ Annem!!!

07.09.11