Yedi Renk Sevda

gizem büründü gece

sisli gözlerimde köz

kırmızı söz dudakta

içime sızdı kokun

duydum rüzgârın soğuğunu

tendim çıplak

emdim soluğunu

çiy buzul bahçe sabah birikiği

uyku delisi mahzun yüzün

dudaklarının sessiz çığlığına

parmaklarımı surladım

gölge düşürdü güneş

umut sürdü rüzgâr

sonra sevişti fısıltılar dağınık

damardan çekildi yalaz

tutkulu yaşadığım an acı

gizin düş adın ayrılık

çaresiz arzumdu ağlamak

ağladım

bilirsin

gökkuşağı çıkmaz yağmursuz