Yedi Renkli Çiçeğim

Yedi renkli çiçeğimsin sonbaharda açmış olan

Yedi renkli çiçeğimsin kalbime köklerini salan

Suluyorum çiçeğimi gönlümdeki ab-ı hayat ile

Ömrümden ömür katmak için gönlümün sahibine

Kıyamıyorum dokunmaya narin yapraklarına

Kıyamıyorum bir anlık temaşa ile de olsa bakmaya

Solup gidecekmiş fikri ile ürperiyor tüm vücudum

Beslenmezse senin güzelliğin ile solup gidecek ruhum

Neden açmadın sanki daha önce gönlümün bahçesinde

Ayırırdım oysa sana yerini kalbimin en güzel yerinde

Oysa ne kadar haiz olsan da beni ve de tüm benliğimi

Artık akacak daim gözyaşım,yedi renkte olacak rengi.