Yeğleme

Anladım ki...

Hayat felsefeme göre yaşama ihtimalim

kendime ayırdığım zaman kadarmış...

Düştüğümde ayağa kalkabilme ihtimalim ise

Tanrı'nın izin verdiği kadar.

Zaten hiç sürünmemişim ben

Bebekken bile ...

Yerdeyken geri geri itermişim kendimi

ayağa kalkabilmek için

Tanrı izin vermiş işte

Gerisi bana kalmış

Düşünüyorum ki ;

Ya kalaba arasından kalkan bir ben olurum

Ya da beni tutan ellerin esiri...

Ya dediğim gibi sesiz sakin yaşarım

Ya da anlamsızca bir savaşın Emir'i