Yelda

Şiir okurken ana özünden

Bir şey kaçmıyor senin gözünden

Bahsettim mi bilmiyorum güzel yüzünden

Gülücükler eksik kalmıyor Yel da

Neşe fışkırıyor ela gözünden

Etkilenmemek mümkün değil sözünden

Dostlarım çoğaldı senin yüzünden

Şiirimi dinleyen çoğaldı Yel da

Dostluk dediğin böyle mi başlar

Toplansın artık yerdeki taşlar

Selam söyleyin İstanbul'a gökteki kuşlar

Yel da faksımı okusun şimdi