Yemin/im

Bu gece

Ay ışığının altında...

Çıplak ayaklarla dolaşırken...

Yıldızlar yere inmişti sanki

Ağaçlar ise fener alayı gibi

Ateş böcekleriyle süslenmişti

Uzattım ellerimi yıldızlara

Yıldızlar doldu avuçlarıma

Ağaçların dallarına

Tek tek taktım yıldızları.

Seyretmeye başladım

Ateş böceklerinin

Yıldızlarla kavuşma dansını

Yemin olsun sana...

Bulutlar taç olsa başıma

Yıldızlar inip gökten aşağıya

Dizilseler birer birer sıraya

Deseler ki ışık olduk karanlığına

Yıldızları tek tek söndürüp

Dolduracağım buluttan bir çuvala .

Sonra da..

Atacağım Munzur dağının ardına

Ve uyuyan güneşi

Tutup kulağından yapıştıracağım

Dağların tepesine.

Beni sımsıkı kucaklayan

Karanlığım yok olsun diye...