Yeminlendim Bu Aşka

Sen gidince yeşilin özünü serdim

Buz tuttu tüm kalabalık sözler

Sana olan bağlılığıma güldüler

Aşka diz çöktüm oysa bilmediler .!

Sen gidince öldüremedim sevgimi

Aşka aşık olmayan ne bilsin bizi

Gelenler gider buda biter dediler

Kalbimin zindanında Yusuf oldum bilmediler.!

Ben aşk oduyla yanmışım Yunus dergahında

Düşlerime yıldızlar kaydı rüyana tutunduğumda

Aynalarda yüzümü yitirdim attım kendimi ummana

Gözlerinin yağmurunda Musa’ydım bilmediler.!

Andıkça seni daraldı gögsüm..! Susmadılar

Islak gölgelerden geldiğini görmediler

Anlaşılmazlığın karanlığında kaldım tek başıma

Daralan gögsümde aşka kurban İsa’ydım bilmediler.!

Sevda izinde yarin gözlerini çizdim güneşlere

Örselense de beklentim günler vazgeçse de senden

Rüzgarın eteklerine tutundum kaldım tek başıma

Prangalı hüzün dağlarında Ferhat oldum bilmediler.!

Sessizliğin sesi devriye geziyor kulaklarımda

Buz tutmuş meğerse gittikçe kendime dönüyor bu yol

Gönlümü açtım uçsuz bucaksız vuslatın gül bahçesine

Duy sesimi sitemim sana yolum yolundur ey kader.!

Genzimi yaksa da mazinin tok sesi

Güneş batımında işgal eder gözlerimi

Karanlığı yırtar bozar ayrılığı gelişin

Rüyamda olsan yeminlendim bu aşka bilmediler.!

NURTEN TARIM