Yeni Mumlar Tutmasın Ellerin

Ben seni sevdikçe, özledikçe

Ve sana koştukça;

Sen kuş tüyü adımlarla yürüyorsun aşka,

Gömütünde çürümüş bir cesede bakar gibi

Bakıyorsun bana...

Rüzgarla açılıyor, rüzgarla kapanıyor

Ödünç gözlerin!..

Ey sevgili;

Bilmem farkında mısın

Umuda yelken açarken kanatların,

Bir yaprak daha düşüyor takvimden,

Bir yalnızlık daha ölüyor kimsesizlikten?..

Pili azalmış bir saat gibi çalışmıyor ki zaman,

Cıvalı ışıklar altından şemsiye tutayorsun aşka,

Aynı gemiyi demirliyorsun limana...

Ey sevgili;

Böyle göz ucuyla

Okşamaya devam edersen aşkı,

Sevgini koyacak bir yer bulamayacaksın

Bu sessiz ve dul yaşamın içinde!..

Böyle dolanıp durursan

Uzun gecelerin son saatine dek,

Ağlayan da, gülen de yalnız sen olacaksın...

Gönlünde mumlar erimeden

Yeni mumlar tutmasın ellerin!..

4 Mart 2010 / ANKARA