Yeniden

An-Kar'a teslim olmuş ve boyun eğmişti

Göğün kapısı aralık

Aylardan ise Ocak

Kar düşüyordu aralıktan sızar gibi...

Meşk meclisinin kapısı da aralık

Sızan ney sesi

Kulakların pasını siliyor

Ruhlara inşirah serpiyordu ilahi nefha gibi...

Yeniden rahmet ve bereket etrafı sarmalamış

Göz beyaz'dan vurgun yemiş bulanıklaşmış

Tersi, içte derin bir huzur iskan edilmiş

Hava ise temizlenmenin ve arınmanın arefesindeymiş...

An-Kar'a boyunduruğunu vermiş

Toprakta nemalanan kötü ve pislik ile mücadele için

Kar gökten sakince ve kararlıca inermiş

Her düşen kar ile şehri habis ruhlar terk edermiş...

Meşk meclisinde dostların terennümünde

Ney'in ise mest eden sesinde

Hüşyar gönüllere ve dimağlara

Yudum yudum huzur varmış...

Göğün ve meşk meclislerinin kapısı

Olursa her an aralık

Giren olmasa da sızan olur elbet

Toprak ve hava temizlenir

Gönüller ise huzur bulur ilelebet...

Not: An'ın neye teslim olduğu hayatımız için belirleyicidir...

Meşk meclisi şiirde temsilidir esas olan dostluğun yeşerdiği ortamdır...

29-01-2012