Yeniden Sevdim

bir güvercin uçurdu çocuğu

dağlara doğru tırmandı ırmaklar

dut ağacı kiraz döktü

manolya açtı yıllanmış çınar;

dünyadaki bütün silahlar yok oldu

gözleriyle vurdu avcısını ceylan

camide çan çınlarken

kilisede okundu ezan...

ve ben yeniden sevdim!

harabe han köşesinde sızmışken sarhoş yüreğim

bir ses fısıldadı kulağıma

-ben geldim!

sen geldin kalbi kınalı kız,

kondun göğsümün sol yanına yaralı bir serçe gibi

ürkerek

ve titreyerek sürdün perçemini yanık tenime...

biraz geç kaldın,

gözlettin yollarını

belki de bu yüzden hep açık bıraktım

hiç yummadım ellerimi;

sevdiğine de

sevdiğime de inanmazdım

görmeseydim kirpiklerinden taşan gözlerini.

unutma,

gün gelir de gidersen benden

bir ağıt yak benim için

sessizce bırak başucuma;

dönecek olursan eğer bir gece vakti

ya pencereme bir taş at

ya da ıslık çal!