Yeniden Yansın
tütsülü masallar düşünce akşamın rahmine
ve ağırlaşınca o dem
yarı sarhoş
münferit yalanlar söyle
gözünü çalsın gecenin izmarit kokusu
afaki şarkılar düşsün taş sofaya
hani dilimiz sürçerken ve yutarken cümleleri
ve kusunca toprağın sesi
nadasa kalsın mevsimsiz dilin tüm zamanları
iklimler kuşansın gecenin hüznünü
demode çiçekler sarılırken lacivert efkârlara susalım dut yemiş misali
meftun böcekler anlatsın hikayeyi
karanlığın kahrına çekelim içi geçmiş yıldız kümelerini
yeniden yansın o ışık o kör mazgalda
kelepçeler çözünürken güneş sürgünü parmaklıkta
sahipsiz voltalar atalım
ahşap iskelenin kuytularında
yeniden olalım gölgemizden
külleri savurunca ıslığımız
yeni yaş mumları dizelim yakamoza
deniz bizi söylesin
ya da dinlesin
saklayıp gamlarını mavi yorgunluğa
tütsülü masallar düşünce akşamın rahmine
ve ağırlaşınca o dem
yarı sarhoş
münferit yalanlar söyle
yeniden yansın o ışık o kör mazgalda