Yenmeliyiz Yalanları

Akşamlar içilmeye hazır çay gibi çaresiz,

Gün batımı gibi sessiz ve nedensiz,

Mehtaba sordum seni; ?geçti mi buralardan? diye.

Dedi ; ?en son ikiniz vardınız, o zamandan beri kimsesiz.?

Yalnızım yine çaresiz, nedensiz ve kimsesiz.

Gözlerindeki o puslu, o hain bakışların

Ardındaki gizli ve bir o kadarda

Kalleş süzülmelerin dışındaki o gerçek

Sevgi sözcüklerini okur gibiyim.

Kandıramazsın beni, seviyoruz birbirimizi

Söylemeliyiz sevgimizi, haykırmalıyız?