Yerini Seven Akasya

denizine küskün ırmaklar çoğalır sanki

ayrılma vaktimizi saklayamayınca

aramızda yarattığımız...korkudan nemli

sesimle dokunduğum her gizde açıktasın

ortaya dökülür beni perçinlediğin çehren

bin dallı ormanlı önemli

senden kalkıp gitmek hiçbir yere gitmemektir

yerini seven akasyayım yanında olanca sokaklı

bakışlarım bir sana bakarken yorulmaz kırılmaz sesim

ama kalbim kırılır...renklerim solar...su kuşlarım ölür

bana inanmazsın...mor dağlı...eylül anılı..inançlı

oldu...inanma...adım düşsün kitabının arasından

-ama-

'gözlerini kapama incinmesin gökyüzü

susma... kuşlar öykünemez sonra mutluluğa

dokun...huylanmasın yaraları çiçek çiçek üşümelerimin

düşün...üzerime uysun romantikliği yağmurun

öp beni kendine gelsin yeryüzü'

yerini seven akasyayım seni düşlerken

ellerimi boş bıraksan da yırtığım umuttan yana

yüreğim kapatır nasılsa aramızdaki söküğü

üzerini örter ucunu açık bıraktığın yerin

hem de son akşam hüznüyle kentin

hamiş:

yüzündür saatim sana baktığımda işler zaman

yüzün sonsuz güzelse zaman da sonsuzdur

söyle sevgilim yüzüne bakmaya nasıl yetsin ömrüm