Yeryüzü İster Beni

Baba, nereden bulduydun bu dirimden sapanı

bak, vurdum omuzlarındaki kutsallığından insancıkları:

ki öğrendik; döl yatağından savrulan, taş olsa bulurdu cennetini

görünce gülümsedim önce utancımdan, ama

nişan alınca kadınların göbeklerinden bir atımlık dünyayı

hanidir anladım; neden doğar doğmaz ters-yüz edilir alın yazıları

ve bildim; aşı pişer, ayak sesleri yer edinirdi sofrada erkeklerin günahı.

Baba, bir sırrı var çocukların

bak, şişelere üflediği, denizlere saldığı

pul pul anısı.. uyuşturulan aklımın okyanuslarında

yeryüzü tutar da seni, sorulursa senden, konuş ok yönünde:

atılamadık, duraklar beklemek içindi, de:

'yolcu indirmek ve bindirmek yasak' tabelaları

çatal çatal geriliyordu büyük hayatlarda büyük telaşlarla

yükseklik korkusundan sendeler başımı örselenmiş saysınlar

yeryüzü ister beni.