Yeşil Deniz

mavi denizin rengi maviydi hatırladığım

dün yeşil olmuş bir de baktım...

vaayyy dedim içimden

denizi mavi de terketmiş ben görmeyeli...

zaman içinde neler değişir,

değişmeyen tek süreç değişimin kendisini

gerçekleştirme süreci..

İzmir'im de mavi de denizi terkettiyse,

artık hiç bir şeye şaşkınlık etmemeli...

içimde bir şeyler cız etti.

öylesine bile olsa

bir kaç satır geçmeliydi bu değişimi...

martılar yine üzerindeydi belki

vapurdan bir kaç ekmek kırıntısı bekler halde

acaba suya batan taneleri ustalıkla seçerlerken

hiç mi garipsememişlerdi..

kör müydü bu martıların gözleri

yoksa bu da bilmediklerimden miydi?

dalgalar köpük köpüktü her zaman ki gibi,

ama beyaz değil griydi ne yazık ki...

ne oluyor benim doğduğum şehire

yakında kar yağar umarım ki(!)

güneş güneş gibi sarı belki

ama maviyi denizimden kim çaldı ki?

neden takıldım bu kadar mavi de bilmem,

oysa sevdiğimin gözleri de kara,mavi değil ki!

mavi umuttu benim için

deniz ise huzur.

şimdi gönlüm huzuru,

belki yeşilde de bulur.

ama deniz dediğin mavi olmalı,

mavi yada koyu mavi,

ama illa ki mavi

yoksa değişir mi hiç insanın yazılı kaderdeki ahvali?

o gün anladım

bazı şeyler kader değil,

insanoğlu bizlerin ihmali.