Yığılır Gözümde Nem

Ne zaman ismini ansa dudaklarım

Sesim titrer

Ağlamaklı olurum

Yığılır gözümde nem

Sen kaygısız yatarsın hala

Ellerim soğuk taşları okşar

Hıçkırıklar düğümlenir boğazıma

Gülmeler,tebessümler dağılır gider

Yokluğuna alışmak denilen şey

Kocaman bir yalan olur

Babalar,oğullar;

Patronlar,ırgatlar...

Çocuklar evlerine döner şen şakrak.

Ben dönmek istemem

Sen ses vermezsin

Belki beni dinlemezsin de

Hala ayaklarım beni sana sürükler

Kaldırımlar caddeler sana gelirken güzel

Gezindiğin eski bahçeler

Sensiz

Çakıl taş, diken, dikenli tel!

Murat Berkil