Yıkık Şehir

Duygularını kaybetmiş köhne bir şehir gibiyim.

Acıların her türlüsü tatmış,

Yaşanılacak her şeyi yaşamış,

Kaybedecek hiç bir şeyi kalmamış bir şehir gibi.

Surları kırık dökük,

Terk edilmiş ve yapayalnız.

Kaldırımları sökük, sokakları buram buran hüzün kokan

Harcı ayrılıkla karılan bir şehir.

Her dosttan bir tutam ihanet tattı

İhanet, sadece hançeri alıp sırtına saplamak değildi.

Sessiz kalmak en büyük ihanetti.

Kanatmadan hançeri alıp da kalbinin orta yerine sokmak

Ve bir anda soluksuz bırakmaktı, sessiz kalmak

Ne şehirler nede şairler asla yalan söylemez.

Ne sessizlikler nede haykırışlar asla unutulmaz

Ve bunlar şehrin her yerine buram buram kazılırlar.