Yıkın Dağları

tepelerde ışıyan alev

göklerde tutam tutam yağmur oldular

uykusuzluğu taşıdılar gözkapaklarında

kurak toprakta tohum çatlattılar

yürüdüler, yürüdükçe büyüdüler

tükürdüler düşmanın yüzüne

ölümlere güldüler

koynunda eskimeyen sevdaları

kol kola mavi halaylarda

kızgın güneşe lokma bandılar

tatlı düşler, beyaz sözler

her yürek ışık yatağı

taşıdılar gülüşleri sabah erkenlerine

sayfa çevirdiler, tarih devirdiler zaferlere

bu topraklardan, kızıl akşamların mor dağlarından

yaylamızdan ovamızdan

eli elimize, yüzü yüzümüze benzeyen

ince boyunlu

......sıska bedenli

............koca yürekli

güneşi ilmek ilmek üstümüze işleyen

yiğitler geldi

yiğitler geçti

onlar gittiğinden beri

ateşe verdiler ülkeyi

şimdi ne kaldı geriye

sokakların küflü dehlizinde göveriyor ihanet

titriyor ağaçların gövdeleri, yapraklar ürperiyor

öldürmek sanatıdır bu, cehalet horon tepiyor

ey ahali

karalara bulanmış sonsuz hiçlikte

böyle nereye

yolları yolakları umarsızlığa çıkan

tunç kapıların ardında

örümcek ağlarının arasında

nursuz

.......uğursuz

dizini kırmış oturan ürkek süvariler

çarşaflara belenmiş sessiz periler

ey yatağına sahip çıkmayan embesiller

böyle nereye

tarlalar nasıl buğdaylanmışsa

ve boyunca nasıl otlanmışsa ovalar

çıkarın koyağınızda gölgelerinizi

uyanın

.......uyandırın herkesi

bu kimin soluğu ensenizde

kimin inancı-isteği

toprağı örten kar söndürmüyor alevi

.........uyanın

karanlık dönüp dönüp kendini doğurmakta

boynu kıldan ince

toprak zehirli bir hançere sunulmakta

talancılar

.........hortumcular

...............acımasız kasırgalar

yonttukça toprağı, keyfe gelen yobazlar

kaynaklara atık su karıştırmakta

uyanın

geldi zemzem kokan hokkabaz ağızlılar

lehçesi leş kokan korsanlar geldi

karanlık görünüyor dağların ötesinden

güneşi ilmek ilmek

üstümüze işleyecek

yiğitler nerede

yıkın dağları