Yılbaşı Gecesinin Feryadı -mersiyye
Gece Saat üç , bir sesle irkildim
Uyandım yatağımda , dikkat kesildim
Bir inleme sesiydi , kulağımı çınlatan
Sızlatıp yüreğimi , yatağımdan fırlatan
Boğuk boğuk derinden , neydi bu ses inleyen
Merakıma yenildim , elbisemi giyindim
Yürürken yavaş yavaş , endişeyle salona
Fark ettim hukmetmiş ses , sanki bütün cihana
Merdivenler, halılar, dolaplar ve çiçekler
Eskimiş paltom bile , onu dinlermiş meyer
Acı dolu feryadı , eşyayı hipnoz etmiş
Sanki alem bir ana , çocuğunu kaybetmiş
Neden, nasıl, niçinler , beynimde kabarırken
cevapsız tüm sorular , aklımı kurcalarken
anlam vermedimya , yine gözüm nemlendi
ağlaya ağlaya açtım , büyükçe penceremi
gazap kokusu andıran , bir esintiki esti
ardından bir ürperti , gönlüme sızı verdi
ve sesler; çılgınca, bağrışan, çağrışan sesler
sanki kızgın yağlarda , eriyor tüm caddeler
yükseldikçe yükseldi , bir tonda bin inilti
kimse duymadı amma , benim takatim bitti
şöyle baktım etrafa , tüm insanlar hovarda
gözler açıktı lakin , gafil kalpler uykuda
sokakta kedi varsa , o bile ahu zarda
anlamazdı hiç kimse , ve anlamadılar ya
derhal dışarı koştum , yolarak saçım başım
nedir bu ey allahım yoksa bumu gazabın
elimi mor yüzümden , korkuyla çektiğimde
karardı ve karadı , simsiyah oldu gece
bir an geldide sandım , helak fermanı senden
negelerise kereminden , razıyım rab şimdiden
ve bakınca semaya , iki büyük nur gördüm
yağmur gibi damlalar , dökerken hüngür hüngür
heyhat; inleyen o ses , kara geceymiş gülüm
tüm eşyalar dayanmazmış , ona ağlarmış bu gün
lakin neye ağlardı , neye inlerdi gece
ki zara düşmüş mahluk , cümle eşyalar ile
yorgun ruhum zabtedip , aklımı kaçırmadan
gece yılbaşı gecesi , hatırladım ki bir an
meyer rahmet dilermiş insanlığa bu gece
ağlar feryad eyleyip cümle eşyalar ile