Yıldızlar Değmesin Tırnak Uçlarıma
Yıldızlar değmesin tırnak uçlarıma
Acıyor içimdeki rüya kölesi
Boş ver bizi deli rüzgar,
Ay şimdilerde kızıl
Boş ver bizi yalnız mezar,
Aşk şimdilerde kayıp
Tek bir söz kalmış ağacın dallarında
Dökülen onlarca yaprağın
Bir damla göz yaşında saklanmış
O yeşilimsi günlerim
Oysa sarhoş değildi dalgalar
Uyanıkken kış güneşi
Bende bir ayna var çiçekten
Belki biraz tozlanmış
Belki yalan söylemeyi öğrenmiş
Mazime gömdüğüm geceler
Meğer ölüm varmış yolun sonunda
Meğer tünel diye dehlizlere girmişim
Ne bir taş kadar vurdumduymaz
Ne de bir bahar kadar solgunum
Umut demekle çıkılmıyor yokuşlar...
Parlayan dumansı gözlere
Tebessüm diyerek bakılmıyormuş
Ben bil...
Bilmek istedim sadece
Bilmek...
Oysa sokaklar kapadı kulaklarını dertlerime
Geceler kar yağdırdı ıslattığım yanaklarıma
Oysa şimşekler çakardı!
Ben yorgan altında sayıklarken düşlerimi
Yıldızlar değse bile tırnak uçlarıma
Alıştı acıya içimdeki rüya kölesi
Boş ver bizi alaca karanlığım,
Ay şimdilerde kızıl
Boş ver bizi loş aydınlığım,
Aşk şimdilerde kayıp