Yıllar Sonra Neden Geldin? Nefretim 1
amansız oldu gelişin. aynı gidişin gibi
aklıma geldi terk edişin. yine nefes alamadım ağlayamadım
seninle iki arkadaş iyi dost gibiydik
seninle abi kardeş gibiydik
aynı ana babadan olmasak da etle tırnak gibiydik
ben senin güzelin, sen benim biricik abimdin
çocukluğumu paylaştığım tek kişiydin
herşeyi öğretendin bana
iyiyi-kötüyü, doğruyu-yalnışı, hayata kafa tutmayı bile...
hepsi öğretmiştin evet ama bir şey eksikti işte
terk edip gidişinle beraber unutmayı, acılarla savaşmayı öğretmemiştin...
seninle sapan yapardık kuş vurmak için ama vuramazdık
seninle gölde balık tutardık geri azad ederdik kıyamazdık
o kadar alışmıştım ki sana sanki ailem yoktu da sen vardın küçük dünyam da
bir anda oldu gidişin bir haber bile etmemiştin.
dünyam durdu,herşey biranda dondu
sanki rüyadan uyandım ya da bir filmdi bitti ama acı bitti...
bir hiç gibi kalmıştım
meğer ben senle benmişim anladım
aylarca hayata küstüm, çocukluğumdan nefret ettim
senin öğrettiğin her bir şeyi tek tek hafızamdan sildim attım hiç acımadım
senin adını taşıyan herkesden herşeyden nefret ettim
beni unutsun güzelim demişsin ya bir tek onu yapamadım işte
yıllar sonra nedne geldin? nefretim
güzelin büyüdü koca kız oldu
seni çoktan unuttu
sevdi sevildi hem de çok sevildi.
beni sormuşsun herkese
onlarda seni unuttu demişler üzülmüşsün
sen üzülme bilirmiydin şaşırttın beni nefretim
yaşlanmışsın saçın sakalın ağarmış
gülüşüne gölge düşmüş
neden gittin sorusuna beni nedne göstermişsin
meğer beni yar gibi sevmişsin beni üzmemek için
çareyi kaçmakta bulmuşsun
beni aileni sevdiklerini Ankarayı bu yüzden terk etmişsin değdi mi peki?
değmedi değil mi? değmedi...
gitmeseydin bende severdim seni
gitmeseydin inan çok farklı olurdu belki
ama çok geç artık
güzelin elin yari sende koca bir nefret
şimdi git
git ki küllenmiş maziye ateş düşürme
yanmış kül ateş tutmaz unutma..
güzelin seni asla affetmeyecek...