Yine Ben

Yine ben geldim ey yalnızlık !

Yanımda kederim ve sonsuz hüzünlerim . . .

Yer ayır bana sonsuz karanlıklara bürünmüş odalarında

Sorma halimi ben beni bıraktığın gibiyim

Yorgun,bitap düşmüş bedenim

Çok uzak artık bana sevinçlerim

Elini uzat da yanına geleyim

Ben sensiz bu yalan hayatta neyleyim . . .

Hiçkimseye sarılmadım böylesine

Kucaklamadı hiçbir şey bırakmazcasına

Ve yanımda olmadı sonsuz refakati ile

Ben geldim yine ben ey yalnızlık !

Sürükle yeniden sonsuz uçurumlarına

Arşivinden bir hikaye kopar yalnızlıklarıma

Bitmesin gözlerimi yummadan hayata

Ben geldim yalnızlık el koy anılarıma

Olmayan mutluluklarımı kat karanlıklarına

Solmayan umut güllerimi kopar acımasızca

Aş haddini ve kastet canıma

Senden korkmuyorum elinden geleni ardına koyma..