Yine Bendesin

Sustu gözler;

Gecenin en mahrem karanlığında

Dil pas tuttu yalnızlığın koynunda

Ebesi belli olmayan gözyaşları

Kendini bıraktı en tepeden

Ve gecenin hüzün bekçisi gülümsedi

Yine bendesin bu koca deryada...

Sustu sözler;

Dilin kemiği olsa ne yazar

Issızlaşan yetim düşünceler

Darağacına takılı kaldı

Umudumun ipini

Rüzgar savurdu arsızca

İnşa edilemeden çöktü

Yine bendesin dedi geçmişim...

Sustu kalem;

Daha ilk harfi yazamadan

Kapadı gözlerimin farını

Düşüncelerimi köreltti

Haykıramadan boğazıma düğümledi

Umudumun ışığı yandı siyahi

Yine bendesin dedi hayallerim...

Sustu şair;

Gecenin gölgesine yaslandı

İçinde kopan fırtınanın dinmesini bekledi

Karabulutlar bir kahkaha attı etrafında

Çaktı hayatın sillesini ensesine

Kalem düştü elinden

Çaresizce sustu

''Yine bendesin'' dedi kader...

01.06..2014