Yine Sana İstanbul

ateşten halkalar bağlayıp yalnızlıklarımın boynuna

hiç bilinmeyen bir sokakta

cadde senin

ben caddenin

voltalarla ucundan gözgöze gelip

... kaçabiliyorum ellerinden..,

hatta sokağın bir yanı çıkmaz bile olabiliyor bazen...

herseferinde yeniden keşfettiğim her mahalle bir başka istanbul...

hiçbir ayrılığımı bağladığım yerde bulamıyorum

belki de ben

kendimi bağlayıp yalnızlıklarıma, öyle dönüyorumm...

özellikle basılmamış sokaklara dönüyor başlarını yalnızlıklarım

aşk-i tıbba götürülmemiş

hatta belki kayıtlara bile geçmemiş

ne ölümler var , şahit olabilmek için

belki kendilerini rahatlatmak

belki de beterin beterlerini de görebilmek için...

katılıyorum onlara

benimde beterlerimi görmeye ihtiyacım var vurup da kendimi yollara...

kaç zincirleme kaza

kaç ezilmiş ayak izi

öyle de sokaklar var

daha olmamış hiç kimsesi...

bu yalnızlıklar hiç yorulmuyorlar...

hergün aynı telaş...

gözüme acıyorum...

kalbime basıyorum taş...

bu sevdalar hergün başka sokağa mı taşınıyor istanbul

ya da madem bu kadar gezginler

söyle

birgün buyursunlar gönlüme de...