Yine Sonbahar Çöktü

sonbahardı..

seni solan yaprakların baharı yaptım dünyamda,

taze geldi sonbaharın havası seninleyken bana

sıyrıldım bütün günahlarımdan...

arındım...

bambaşkaydın,

bambaşka sevdi seni yüreğim,

karşılık bile bekleyemedim.

merkezi sendin artık dünyanın

tarifi imkansız en değerli yarın?

senin olmadığın yerin bir anlamı yoktu...

gözlerim kör baktı

sen susarken kapadım dünyaya kulaklarımı

dokunuşların ruhumun yaralarını sardı

devası sendin sanki kanayan yaralarımın

gitmelerine tahammülsüzdüm...

sonra gözüm sen oldun, gerçeklere

susarken verdin bütün cevaplarını!

ve gidiyorsun..

bedenimden ruhumu adeta kopararak..

hak mıdır şimdi bu solmuş çınar yaprağı!!!