Yine Yalnızlıkta Hüzünlerdeyim

Yine vakit gece,

Yalnızlıkla baş başayım

Seni düşünüyorum,

Gülmeyi unuttu gözlerim

İçimde var bir hüzün,

Sebebini bilmiyorum...

Havaya bakıyorum,

Karanlık bir atlas,

Tıpkı ruhumu saran

Bir hüzün gibi

Ay bulutlarla sarılmış,

Yıldızlardan eser yok...

Çok evlerde ışıklar kapalı,

Bir iki evde ışıklar var

Kim bilir onlarda da

Var düşünceler,

Belkide ondan dolayı,

Halen uyanıklar...

Yine sen varsın aklımda,

Sen uykudasın,

Bense uykusuzlukta

Hayalinle beraberim

Seni düşünüyorum,

Seni ne kadar çok seviyorum...

Belki sevgimdendir,

Belki de özlemden

Ruhumu saran,

Bu üzgünlük, bu sessizlik,

Elbet bir nedeni vardır,

Gelip geçicidir bu ruh halim!