Yirmi Dokuz (ortama Özel)

Beni dizsinler rayların çaprazına

Üzerimde taşıyayım cansız kalpleri

Ve midesi ağır cüsseleri

Çufçufumda seyretsinler gökyüzünü

Ardıma attığım dumanların hepsi gözyaşı

Soğuk demirindeyim rayların

Gece göğsümde ay ışığı

Gündüz terleten güneşin aşkı

Biletler bilinmedik bir memlekete kesilmiş

Raylar kıvrılıyor bende onlarla beraber

Geride kalanlardan ne bir ses, ne haber...

Raylarım gıcırdıyor, molamı versek

Kompartımanlar nefessiz kaldı

Cansız bedenler nefes almıyor sanırım

İlk istasyona çekeyim kendimi

İnin aşağı hak edin nefes almayı

Duruşum bir gıcırtı

Gidişim bin bir zorluk

Kolay mı, yüküm ağır,

Yürek bilmem kaç tonluk...

Ben sona geldim tadı damağımda

Buradan sonrası yolculuk tek başına

Sizin biletinizin bilinmezliği işte bura

İşte yine gıcırdıyor frenlerim raylarda

Hadi inin bir hamlede

Ve unutun hiç benimle olmamış gibi beni...

Bundan önce de olduğu gibi...

Kaçıncı yirmi sekiz...

Artık yirmi dokuz...