Yitik Bavul Şu Gönül

Yitik bir Bavul kompartuman da

Son durak/ta emanetçi, teslim sana

Bavulun sahibi gelene kadar, burda

Yağmurlu bir sonbahar akşamın da

Çıka gelir ıslanmış ruhuyla, kapına

Yitirdiği ne varsa hepsi bu bovulda

Sığınır belki serçe gibi, gönül pervazına

İncitme sakın kovma, iyi bak ona

Sana emanet sakın içini açıp bakma

Gözlerin Raylar da, Tren de olmasın

Ansızın gelir çalar gönül kapını

Belkide sadece yitik bavul kalır hatıra!!!

__________________